تشخیص انواع عفونت چشم: باکتریال، ویروسی و آلرژیک باتوجه به علائم

عفونت-چشم

عفونت چشم عبارت است ملتهب‌شدن ملتحمه. ملتحمه بافت نازک و شفافی است که در قسمت سفیدی چشم و خطوط درون پلک قراردارد. عفونت چشم در بین کودکان بسیار شایع است و می‌تواند بسیار مسری باشد (به سرعت در مدارس و پیش‌دبستانی‌ها شیوع پیدامی‌کند)، اما به ندرت پیش‌می‌آید که جدی باشد. بسیار بعید است که عفونت چشم به بینایی فرد آسیبی واردکند، به‌خصوص اگر فرد زود بدان پی‌ببرد و به سرعت آن را درمان‌کند. اگر در برخورد با این بیماری احتیاط بخرج‌دهید و از گسترش آن جلوگیری کرده و هر آنچه را که پزشک به شما توصیه‌می‌کند، انجام دهید، عفونت چشم بدون اینکه مشکل یا عوارض بلندمدتی برای شما پیش‌بیاورد، رفع‌می‌شود. عفونت چشم ممکن‌است ناشی از وجود بعضی از باکتری‌ها و ویروس‌هایی باشد که به‌ راحتی از فردی به فرد دیگر سرایت پیدامی‌کنند اما اگر به سرعت تشخیص‌داده شود نمی‌تواند خطر جدی برای سلامت فرد ایجادکند. لازم به ذکر است که اگر یک نوزاد تازه متولدشده دچار عفونت چشم شود بایستی بلافاصله این موضوع را به اطلاع پزشک رساند زیرا ممکن‌است این عفونت تهدید برای بینایی کودک باشد.

عفونت چشم


عفونت-چشم2

هرچند ممکن‌است که عبارت “عفونت چشم” کمی ترسناک باشد اما عموما این مشکل رایج در خصوص چشم به راحتی از طریق احتیاط‌های ساده قابل‌درمان بوده و در اغلب موارد نادیده‌گرفته می‌شود. درست است که هرکسی ممکن‌است دچار عفونت چشم شود اما بچه‌های پیش‌دبستانی و دبستانی، دانشجویان، معلمین و کارکنان مهدکودک بطور ویژه‌ای در معرض ابتلا به عفونت چشم مسری هستند چراکه این افراد در محیطهای بسته و در کلاسهای درس با یکدیگر رابطه نزدیکی دارند.

عفونت چشم چیست؟


عفونت-چشم-چیست

عفونت چشم عبارتست از ملتهب‌شدن پوشش نازک و شفاف سفیدی چشم و داخل پلکها (ملتحمه). اگرچه قسمت ملتحمه چشم شفاف است اما در این قسمت رگهای خونی وجود دارد که بر روی سفیده سخت چشم (صلبیه) قرارمی‌گیرند. هر چیزی که موجب التهاب شود باعث‌گشادشدن این عروق خونی ملتحمه می‌شود. این همان چیزی است که باعث ایجاد چشمهای قرمز و خونین می‌شود. عفونت چشم می‌تواند علل متعددی داشته باشد اما بسیاری از چشم پزشکان از اصطلاح “چشم صورتی” استفاده‌می‌کنند تا تنها به عفونت ویروسی که یک عفونت بسیار مسری ایجادشده توسط انواع ویروس‌ها اشاره‌کنند.

چه عواملی باعث عفونت چشم می‌شوند؟


عوامل-عفونت-چشم

از جمله انواع عفونت که بر اساس عوامل اصلی آنها دسته‌بندی شده‌اند، عبارتند از:

  • عفونت ویروسی: این نوع عفونت همانند سرماخوردگی از طریق ویروس به‌وجود می‌آید. این نوع عفونت بشدت مسری است اما معمولا در طی چند روز بطور خود بخودی و بدون مصرف هیچگونه دارویی رفع‌می‌شود.
  • عفونت باکتریال: این عفونت توسط یک باکتری به وجودآمده و در صورتی که تحت‌درمان قرارنگیرد، می‌تواند باعث آسیب‌های جدی به چشم شود.
  • عفونتهای آلرژیک: این نوع عفونتها ناشی از تحریکات چشم مانند گرده، گرد و غبار و شوره سر حیوانی در میان افراد حساس است. عفونتهای آلرژیک ممکن‌است فصلی (گرده) باشند و یا در کل طول سال ( بر اثرگرد و غبار، پشم و خز حیوان خانگی) بروزکنند.

علائم عفونت چشم کدامند؟


 جای تعجب‌ندارد که علائم اولیه عفونت چشم شامل ظاهری صورتی می‌باشد. سایر علائم عفونت چشم بستگی به نوع عفونت دارد:

  • عفونت ویروسی: از علائم این نوع عفونت شامل چشمان پر از آب، خارش در چشم و حساسیت به نور است. این نوع عفونت می‌تواند یک یا هر دو چشم را تحت‌تاثیر قراردهد. عفونت‌هایی که بشدت مسری هستند می‌توانند از طریق سرفه یا عطسه به فرد دیگر انتقال یابند.
  • عفونت‌های باکتریال: شامل تخلیه مایع چسبنده، زرد رنگ و یا مایل به سبز در گوشه چشم است. در برخی از موارد، این تخلیه می‌تواند به اندازه‌ای شدید باشد که باعث به‌هم چسبیدن پلک‌ها به هنگام بیدارشدن می‌شود. در این نوع عفونت ممکن‌است یکی و یا هر دو چشم فرد تحت‌تاثیر قراربگیرد.این نوع عفونت معمولا از طریق تماس مستقیم با دستان آلوده یا مواردی که فرد لمس‌کرده‌باشد به فرد دیگر سرایت پیدامی‌کند.
  • عفونت آلرژیک: از جمله علائم این نوع عفونت شامل خارش، سوزش و تجمع آب در چشم است که معمولا با خشکی و آب دماغ و همچنین حساسیت در برابر نور همراه است. این نوع عفونت مسری نیست اما هر دو چشم فرد را تحت‌الشعاع قرارمی‌دهد.

نحوه تشخیص عفونت چگونه است؟


نحوه-تشخیص

لازم به ذکر است که تمامی چشمهای قرمز، تحریک‌شده و یا متورم لزوما عفونت چشم (عفونت ویروسی) نیستند. همچنین ممکن‌است که علائم موجود در فرد ناشی از آلرژی فصلی، گل‌مژه، ورم عنبیه، چالیزون (التهاب غدد درون پلک) یا بلفاریت (التهاب یا عفونت پوست در قسمت پلک) باشد. این شرایط مسری و واگیردار نیستند.
چشم پزشک از شما در مورد علائمتان سوالهایی می‌پرسد،چشمان شما را معاینه می‌کند و ممکن‌است از یک سواب پنبه‌ای برای برداشتن مایع داخل پلک استفاده‌کرده و این مایع را در آزمایشگاه مورد آزمایش قراردهد. از این طریق می‌توان نوع باکتری یا ویروس عامل عفونت و بیمارهای منتقله از راه رابطه جنسی یا STD را شناسایی‌کرد. بعد از شناسایی عامل عفونت، پزشک می‌تواند درمان مناسب را تجویزکند.

شیوه درمانی عفونت چشم چگونه است؟


شیوه-درمان

همانطور که می‌دانید درمان عفونت چشم به نوع عفونت بستگی دارد که در زیر به آن اشاره شده‌ است:

  • عفونت ویروسی: در اکثر موارد، عفونت ویروسی باید دوره چند روزه خود را طی‌کند و هیچ نیازی به درمان پزشکی ندارد. درمان خانگی برای این نوع عفونت شامل گذاشتن دستمال مرطوب سرد بر روی چشمان بصورت چندین بار در روز می‌باشد که می‌تواند باعث برطرف‌شدن علائم این نوع عفونت شود. (با توجه به ماهيت به شدت مسری اين نوع عفونت چشمی، مراقب‌باشیدکه سایر افراد خانواده از اين دستمال استفاده‌نکنند.)
  • عفونت باکتریال: معمولا در این شرایط چشم پزشک قطره‌های چشم آنتی‌بیوتیک یا پماد را تجویز‌می‌کند.
  • عفونت آلرژیک: غالبا داروهای آلرژیک می‌توانند به جلوگیری یا کاهش وقوع این نوع عفونت کمک‌کنند. گاهی‌اوقات باید این داروها را قبل از آغاز فصل آلرژی یا شروع آلرژی مصرف‌کرد. برای جزئیات بیشتر با پزشک دکتر مشورت‌کنید.

غالبا تشخیص نوع عفونت به تنهایی از روی علائم (مخصوصا اگر برخی از مشکلات مربوط به چشم و یا وضعیت سلامتی خاصی عامل بروز این علائم باشند) دشوار است. شرایط مرتبط با بیماری عفونت چشم عبارتند از: سایر عفونت‌های چشمی، خشکی چشم و بلفاریت. همچنین گاهی‌اوقات عفونت باکتریال می‌تواند به مشکلات بسیار جدی چشمی مانند زخم قرنیه منجر‌شود که شاید نهایتا موجب از‌دست‌رفتن دائمی بینایی شود. به همین علت، هر وقت دچار قرمزی و ورم در ناحیه چشم‌ شدید بایستی بلافاصله به متخصص چشم و چشم پزشکی مراجعه‌نمایید و چشمانتان را معاینه‌کنید.

اگر از لنز تماسی استفاده‌می‌کنید، لنزهایتان را بردارید و تنها از عینک استفاده‌کنید تا چشم پزشک بتواند چشمان شما را معاینه‌کند. اما اگر تصمیم‌دارید که جهت کاهش عفونت چشم بیشتر از عینک استفاده‌کنید به‌دنبال عینک‌هایی با عدسی با شاخص بالا و پوشش ضد انعکاسی (آنتی ریفلکس) باشید تا شیشه عینک‌هایتان نازک‌تر، سبک‌تر و جذاب‌تر باشد و انعکاس‌های انحرافی در عدسی‌ها حذف‌شوند. همچنین شیشه‌های فتوکرومیک می‌توانند حساسیت چشم در برابر نور ناشی از عفونت چشم را کاهش‌دهند و از چشم‌های شما را در برابر اشعه مضر UV و نور آبی قابل‌مشاهده با انرژی بالا در داخل و خارج محافظت‌کنند. برای جزئیات بیشتر به چشم پزشک مراجعه‌کنید.

چگونه می توان از عفونت چشم پیشگیری‌کرد؟


پیشگیری

اکنون که دیگر به اندازه کافی راجع به عفونت ویروسی چشم و سایر اشکال عفونت چشم اطلاعات دارید لازم است که اقدامات لازم راجع به پیشگیری از و محافظت خود و کودکتان از عفونت چشم نیز مواردی را بدانید.

در اینجا به ۱۰ اقدام ساده برای کاهش خطر ابتلا به عفونت چشم بطور چشمگیری ذکرشده‌اند:

  • هرگز وسایل شخصی از قبیل لیف حمام، حوله دستی یا دستمال خود را به دیگران ندهید.
  • به هنگام سرفه و یا عطسه‌کردن جلوی دهان و بینی خود را بگیرید و از مالیدن یا دست‌زدن به چشمانتان خودداری‌کنید.
  • هرگز و به هیچ‌وجه لنزهای چشمی یا سایر جلوه‌های ویژه تماسی خود را به دیگران ندهید.
  • دستان خود را مخصوصا به هنگام بازگشت از مدرسه و یا سایر اماکن عمومی بطور مرتب و منظم بشویید.
  • یک دستمال‌ضد‌عفونی در دم دست داشته‌باشید و از آن استفاده‌کنید.
  • بطور مکرر سطوحی از قبیل میزکار آشپزخانه، شیرهای حمام، دستگیرهای شیر آب و تلفن‌هایی که بطور عمومی از آنها استفاده‌می‌کنید را با ماده ضد‌عفونی‌کننده‌ی مناسب تمیزکنید.
  • اگر می‌دانید که حساسیت یا آلرژی فصلی دارید از پزشک خود بپرسید که چگونه می‌توان قبل از شروع علائم، آنها را به حداقل‌رساند.
  • اگر از لنز استفاده‌می‌کنید حتما از دستورالعمل‌های چشم پزشک در خصوص مراقبت و جابجایی لنز استفاده‌کنید و از محلول‌های لنز تماسی به‌درستی استفاده‌کنید و از لنزهای قابل تعویض بصورت روزانه استفاده‌کنید.
  • به هنگام شناکردن، جهت جلوگیری از ورود باکتری و سایر میکروارگانیسم‌های موجود در آب به داخل چشم که باعث عفونت چشم می‌شوند حتما از عینک‌های شنا استفاده‌کنید.
  • قبل از دوش‌گرفتن، رفتن به وان حمام و یا داخل‌شدن به هر نوع آبی ابتدا لنزهای تماسی خود را بردارید تا از گیرافتادن باکتری‌ها در بین چشمان و لنزها جلوگیری‌شود.

ممکن‌است که شما و یا کودکتان علی‌رغم انجام این اقدامات پیشگیرانه باز هم دچار عفونت چشم شوید. در صورتی که مشکل عفونت چشم شما مسری باشد بهتر است که به فکر دیگران باشید و از آنها فاصله‌بگیرید تا از شیوع عفونت جلوگیری‌کنید.
اگر فرزند شما دچار عفونت چشم شده‌است این موضوع را به معلم او برسانید تا از این طریق اقدامات اضافی برای بهداشتی‌بودن محیط کلاس درس یا مهدکودک انجام‌شده باشد. همچنین بهتر است که کودک شما تا اتمام مرحله مسری‌بودن عفونت در منزل بماند.
چشم پزشک می‌تواند به شما اطلاع‌دهد که چه زمانی شما یا فرزندتان می‌تواند دوباره با دیگران بدون خطر سرایت‌دادن عفونت چشم  به آنها بازگردید – معمولا حدود سه تا پنج روز پس از تشخیص عفونت چشم می‌توانید به محیط‌های اجتماعی بروید.

بیاد داشته‌باشید که سرخی یا صورتی‌بودن چشمان می‌تواند نشانی از بسیاری از مشکلات چشمی باشد که برخی از آنها بسیار جدی هستند لذا حتما در این زمینه با چشم پزشک خود مشورت‌کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *